Βαριά ήττα, αγωνιστική κατάρρευση και μια διοίκηση που σε 15 μήνες κατάφερε το αδιανόητο: να ρίξει τον Ολυμπιακό Βόλου από τη Γ’ Εθνική στο τοπικό και να τον φέρει 5η δύναμη στη Μαγνησία. Με 250 ανακοινώσεις, συνεχείς κόντρες και μηδενική αυτοκριτική, το αποτέλεσμα είναι ένας σύλλογος διαλυμένος και αποκομμένος από τον κόσμο του.
Σαν χάρτινος πύργος κατέρρευσε ο Ολυμπιακός Βόλου χθες στο Βελεστίνο, μετά την ήττα με 2-0 από τον Ρήγα Φεραίο. Ένα αποτέλεσμα που ήρθε να σφραγίσει με τον πιο σκληρό τρόπο τη φετινή αποτυχία. Και όμως, ο κόσμος ήταν εκεί. Όχι μόνο την ημέρα του αγώνα, αλλά όλο το προηγούμενο διάστημα. Στήριξε, πίστεψε, στάθηκε δίπλα στην ομάδα με την ελπίδα πως, έστω και την τελευταία στιγμή, θα αποτραπεί η μεγαλύτερη μαύρη σελίδα της ιστορίας της. Αντί για αυτό, ο Ολυμπιακός Βόλου παραμένει στο τοπικό και βρίσκεται πλέον στην 5η θέση στη Μαγνησία. Η πιο λαοφιλής ομάδα του νομού είναι αγωνιστικά πέμπτη. Αν αυτό κάποιοι το θεωρούν επιτυχία και “διατήρηση στη ζωή”, τότε καληνύχτα σε όλους. Η λέξη “αυτοκριτική” απουσιάζει. Ούτε ένα συγγνώμη δεν ακούστηκε από εκείνους που εδώ και 15 μήνες παρουσίαζαν την κατάσταση ως κάτι “υπέροχο” και “μοναδικό”. Ας μιλήσουμε όμως με γεγονότα. Η διοίκηση ανέλαβε στις 14 Δεκεμβρίου 2024, με την ομάδα να έχει μπροστά της πάνω από έναν γύρο και μεταγραφική περίοδο για να κυνηγήσει την παραμονή. Αντί για ενίσχυση ουσίας, ήρθαν επιλογές τύπου Κάρτι και άλλοι ποδοσφαιριστές που όχι μόνο δεν βοήθησαν, αλλά σε περιπτώσεις όπως αυτή παίκτη που αποχώρησε από την Κοζάνη, η πρώην ομάδα του πανηγύριζε την αποδέσμευσή του. Την ίδια στιγμή, η ομάδα μπήκε σε ανοιχτό πόλεμο με τον διαιτητή Μελτζανίδη, φτάνοντας μέχρι τα πολιτικά δικαστήρια. Μια κίνηση που εξέθεσε τον σύλλογο και δημιούργησε σοβαρό κίνδυνο τιμωρίας από την ΕΠΟ, ακόμη και αποβολής από τα πρωταθλήματα λόγω παρέμβασης στο αυτοδιοίκητο. Το αποτέλεσμα; Υποβιβασμός από τη Γ’ Εθνική στο τοπικό. Και όχι μόνο αυτό. Η κόντρα με την ΕΠΟ λειτούργησε επιβαρυντικά σε όλη τη διαδρομή, αποτελώντας έναν από τους παράγοντες που οδήγησαν στην πτώση. Αγωνιστικά, η φιλοσοφία ήταν εκτός πραγματικότητας. Αντί για σοβαρό ποδοσφαιρικό σχεδιασμό, υπήρχε η λογική ότι η ομάδα θα σωθεί με τραπέζια και εκδηλώσεις, όχι με ποιοτικούς παίκτες και ανθρώπους του ποδοσφαίρου. Ο σχεδιασμός της νέας χρονιάς ξεκίνησε στις 20 Αυγούστου, όταν ήδη είχαν χαθεί όλοι οι αξιόλογοι ποδοσφαιριστές της Μαγνησίας. Και αντί να αλλάξει κάτι, δόθηκαν ξανά τα κλειδιά στους ίδιους ανθρώπους που απέτυχαν την προηγούμενη σεζόν. Την ίδια ώρα, ακούγαμε για “οικογένεια”. Ποια οικογένεια; Όταν σε δύο διαφορετικούς προπονητές μέσα στη χρονιά, οι παίκτες έκαναν ό,τι ήθελαν και έφταναν στο σημείο να τους βρίζουν εν ώρα αγώνα μπροστά σε ολόκληρη την κερκίδα. Η εικόνα συμπληρώνεται με: - Παίκτες να αποχωρούν μέσα στη σεζόν, όπως οι Σταυραντώνης, Νικολούλης και ο έμπειρος τερματοφύλακας Κωνσταντίνου - Κόντρες με όλες τις ομάδες του νομού, ακόμη και με τη Δάφνη, μια διαχρονικά φιλοολυμπιακή ομάδα - Συνεχείς συγκρούσεις με πάντες: ΕΠΟ, πολιτικούς, φιλάθλους, ακόμη και ανθρώπους που στηρίζουν καθημερινά την ομάδα χωρίς κανένα όφελος Σε επικοινωνιακό επίπεδο, το απόλυτο χάος: - 250 ανακοινώσεις σε 6 μήνες - 200 από αυτές με φωτογραφία ή αναφορά στο όνομα Τζήμα - Καλτ ομιλίες, καλτ φωτογραφίες, εικόνες που έκαναν όλη την Ελλάδα να γελά Ο Ολυμπιακός Βόλου κατάφερε να διοικείται στα καφενεία και στα ράδια, με ανθρώπους να κουνάνε το δάχτυλο σε όσους προσπαθούν πραγματικά να κρατήσουν ζωντανή τη φωνή του κόσμου, χωρίς έσοδα, χωρίς συμφέρον, βάζοντας από την τσέπη τους. Και το αποτέλεσμα όλων αυτών; Το απόλυτο τίποτα. Ένας Ολυμπιακός Βόλου αποκομμένος από την κοινωνία, χωρίς γήπεδο, χωρίς σχέδιο, χωρίς προοπτική. Ο κόσμος έκανε το χρέος του. Τώρα είναι η σειρά σας. Ζητήστε ένα συγγνώμη και αποχωρήστε.
πηγή:from volos
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου